IPC(2)

NAZWA
ipc - wywołania systemowe IPC z Systemu V

SKŁADNIA
int ipc(unsigned int call, int first, int second, int third,
        void *ptr, long fifth);

OPIS
ipc() jest w jądrze wspólnym punktem wejścia dla wywołań IPC z Systemu V, takich jak komunikaty, semafory i pamięć dzielona. call określa, którą funkcję IPC należy wywołać; inne argumenty są przekazywane do odpowiedniego wywołania.

Programy użytkowe powinny wołać właściwe funkcje, używając ich zwyczajowych nazw. O funkcji ipc() muszą wiedzieć tylko autorzy biblioteki standardowej i hakerzy jądra.

ZGODNE Z
ipc() jest specyficzne dla Linuksa i nie powinno być używane w przenośnych programach.

UWAGI
Wywołanie systemowe ipc() nie istnieje na niektórych architekturach, na przykład x86-64 i ARM. Zamiast niego msgctl(2), semctl(2), shmctl(2) itp. są zaimplementowane jako oddzielne wywołania systemowe.

ZOBACZ TAKŻE
msgctl(2), msgget(2), msgrcv(2), msgsnd(2), semctl(2), semget(2), semop(2), semtimedop(2), shmat(2), shmctl(2), shmdt(2), shmget(2)

O STRONIE
Angielska wersja tej strony pochodzi z wydania 3.52 projektu Linux man-pages. Opis projektu oraz informacje dotyczące zgłaszania błędów można znaleźć pod adresem http://www.kernel.org/doc/man-pages/.

TŁUMACZENIE
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika man są: Przemek Borys (PTM) <pborys@dione.ids.pl>, Andrzej Krzysztofowicz (PTM) <ankry@mif.pg.gda.pl>, Robert Luberda <robert@debian.org> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>.

Polskie tłumaczenie jest częścią projektu manpages-pl; uwagi, pomoc, zgłaszanie błędów na stronie http://sourceforge.net/projects/manpages-pl/. Jest zgodne z wersją 3.52 oryginału.